จักรยานคันแรก มีเทคโนโลยีที่ไม่ซับซ้อนมากนัก สมัยนั้น จักรยานประกอบด้วย...ล้อจำนวนสองล้อ แฮนด์สำหรับบังคับทิศทาง และที่นั่งสำหรับคนปั่น ซึ่งอยู่ระหว่างล้อหน้าและล้อหลัง การขับเคลื่อนจักรยานไม่มีเครื่องช่วยใด ๆ ทั้งสิ้นนอกจากขาทั้งสองข้างของ "คนถีบ"
ในการคิดสร้างจักรยานครั้งแรกนั้น ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหา ในปี ๑๘๑๗ โดย บารอน ฟอน ไดรส์
(Baron von dries ค.ศ. ๑๗๘๕-๑๘๕๑) ต้องการจะเดินทางในสวนให้เร็วกว่าการเดินโดยไม่เหนื่อยแรง
คำตอบของเขาคือเครื่องช่วยเดิน (the walking machine) การใช้งานทำได้โดยการยืนคร่อมโครงด้านหน้าเป็นล้อที่บังคับทิศทางได้ ส่วนด้านหลังเป็นล้อที่สองอยู่ตรงกับด้านหน้าไม่มีคันเหยียบผู้ขี่จะใช้ขายันไปกับพื้นเพื่อขับเคลื่อนไปข้างหน้า
จักรยานรุ่นต่อมาเกิดขึ้นในปี ๑๘๖๕ โดยมีคันเหยียบอยู่ด้านหน้ามีขนาดล้อที่ใหญ่ขึ้น มีชื่อเรียกว่า Velocipede หรือ boneshaker เนื่องจากการขับขี่มีสภาพการสั่นสะเทือนรุนแรงนั่งไม่สบาย เพราะจักรยานทั้งคันทำด้วยไม้ ซึ่งต่อมาใช้ล้อโลหะ ประมาณปี ๑๘๗๐ จักรยานทำด้วยโลหะก็เกิดขึ้น โดยมีการเปลี่ยนแปลงสำคัญ ๆ หลายส่วน หนึ่งในนั้นคือมีล้อด้านหน้าที่ใหญ่ขึ้น เพื่อให้สอดคล้องกับการยืดขาของผู้ขี่ การเปลี่ยนแปลงสำคัญอีกอย่างคือการเปลี่ยนมาใช้ล้อยางแข็ง การออกแบบยังทำมารองรับการใช้งานโดยผู้หญิง ด้วยการออกแบบจักรยานสามล้อสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งทำให้ผู้หญิงสามารถขี่จักรยานได้แม้จะใส่กระโปรงยาวอยู่ พัฒนาการอื่น ๆ ได้แก่การติดตั้งชั้น เฟืองเล็ก เบรกมือและระบบเปลี่ยนเกียร์ ใช้สำหรับเปลี่ยนเกียร์และถ่ายกำลังจากแกนหนึ่งไปยังอีกแกนหนึ่ง ซึ่งสำคัญมากเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ บางอย่างยังมีใช้อยู่ในจักรยานและรถยนต์จนถึงทุกวันนี้
ปลายทศวรรษที่ ๑๘๐๐ ยางรถจักยานยังคงเป็นแบบยางแข็งแต่ในวันหนึ่งในปี ๑๘๘๗เมื่อลูกชายวัยสี่ปีของนักประดิษฐ์ชาวสก็อต จอห์น ดัลลอป (John Dunlop ค.ศ. ๑๘๔๐-๑๙๒๑) บ่นว่าจักรยานของเขานั้นกระเด้งมากเกินไป เขาจึงได้คิดทำยางลม (pneumatic) หรือยางบรรจุลมสำหรับจักรยาน จักรยานที่มีลมอยู่ระหว่างยางและขอบยางทำหน้าที่เป็นเครื่องลดแรงกระแทก ทำให้ส่วนล้อของจักรยานรับแรงกระแทกแทนผู้ขับขี่ การนำโซ่จักรยานจึงถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของจักรยานสมัยใหม่เทคโนโลยีที่ปฏิวัติการขับเคลื่อนจักรยาน ซึ่งถูกใช้งานครั้งแรกในปี ๑๘๗๘ข้อดีของการนำโซ่จักรยานมาใช้คือ ทำให้จักรยานสามารถขับเคลื่อนล้อหลังได้ ทำให้ส่วนของการขับเคลื่อนและส่วนบังคับทิศทางแยกออกจากกันอย่างเด็ดขาด ช่วยเพิ่มเสถียรภาพในการขับขี่ อำนวยความสะดวกในการบังคับทิศทาง และสามารถนำหลักการของการทดแรงและทดความเร็วมาใช้ได้อีกด้วย
ปีต่อมาเขาจดสิทธิบัตรยางที่ด้านนอกเป็นยางแข็งและมียางอ่อนเป่าลมได้อยู่ด้านใน เมื่อถึงปี ๑๘๙๐ ยางมีการพัฒนาอย่างแพร่หลาย ไม่เพียงทำให้จักรยานได้รับความนิยมมากขึ้น แต่ยังทำให้เกิดการออกแบบจักรยานที่มีสองล้อขนาดเท่า ๆ กัน ซึ่งเป็นลักษณะของจักรยานทีได้รับความนิยมจนกระทั่งปัจจุบันการใช้ยางลมถูกพัฒนาใช้กับยางรถยนต์อย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดความต้องการพัฒนารถและพื้นผิวการขับขี่ ที่จริงแล้วยุคของรถยนต์ได้รับประโยชน์อย่างมากจากการคิดค้นของ ดัลลอป ซึ่งนับได้ว่าจักรยานก็มีความสำคัญในฐานะที่เป็นต้นกำเนิดของการพัฒนาสิ่งต่าง ๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น